woensdag 27 februari 2013

Schunnige vrouwenklap, bananen en verse vis

In Roberts huis is het nooit stil. Zijn Costa Ricaanse familie, werkmannen en andere verwanten met allerlei nationaliteiten lopen zijn deur - die eigenlijk zo goed als onbestaande is - bijna plat. Na een dikke week met de man op pad geweest te zijn, is ons inburgeringsproces al volop in gang gezet. Heerlijk om met schoondochter Nena en vriendin Anna-Lucia achter de kookpotten te staan en hun schunnige vrouwenklap te aanhoren - ons Spaanse vocabularium gaat er hier op vooruit.

Cooking with Anna-Lucia


De bananenrecepten vliegen ons om de oren en landen dikwijls in onze wagenwijde monden. Van gekookte tot bakbanaantjes. Van gefrituurde bananenchips tot bananensmoothie. Je kan er alle kanten mee op. Een van onze favorietjes zijn de patajones. Je bakt schijfjes platanos (= bakbananen) in olie, plet ze met een glas en gooit ze opnieuw in het dampende goedje - even vettig als onze frietjes dus. Daarnaast hebben we onder andere de cashewappels gemengd met tapa dulce - een typische verse suikerklomp gemaakt van suikerriet die gezonder schijnt te zijn dan onze geraffineerde versie - om er honing van te maken. 


mmmmmm Patajones

Tapa dulce




















Als we inkopen doen in het centrum van Rio Claro, lijken we wel Roberts twee persoonlijk lijfwachten. We genieten ervan om in de plaatselijke fruitwinkel en supermarkt rond te lopen. Al kunnen we de overload aan plastic zakjes niet zomaar negeren. Toen Tine er vandaag op hamerde om de ananas toch zonder zakje mee te nemen, werd ze een beetje vreemd nagestaard. Aan de andere kant van de baan zien we dan weer de opkomst van Amerikaanse giganten die voor moordende concurrentie zorgen. Voorlopig houden de charmante winkeliers koppig stand, maar we vragen ons af hoelang dat nog houdbaar is en of die buitenlandse - lees meestal Amerikaanse -invasie 'eindig' is. 

The fruit shop


Op zondagmiddag genoot Robert van een langgerekte siesta, terwijl wij door zijn verwanten getrakteerd werden op een middagje vertier en plezier. Hier hoef je echter niet ver te rijden om je privaat natuurzwembad, visvijver en waterval tegen te komen. Alles voor de prijs van een, in een plaatselijke bergrivier. Met z'n allen sprongen we in de laadbak van de truck. Na een tussenstop in de soda om enkele voedingsstoffen in te slaan, kwamen we al snel bij 'de kabelbaan'. Veel van gehoord, en dus onvermijdelijk het uitproberen waard, tenzij je liever de nattevoetentactiek toepast. Voortgetrokken met onze eigenste spierbundels - akkoord, het waren de jongens die mee waren die dit voor hun rekening namen - geraakten we aan de overkant met kurkdroge voeten. 






Na enkele gras, rots - en waterpadjes kwamen we op hun paradijselijke plekje. Anna-Lucia haalde meteen haar zelfgefabriceerde vislijn boven en luttele seconden later sloeg ze er al een aan haar haak! Van een gelukstreffer gesproken, of had ze dit nog gedaan? Op het einde van de middag had ze een zakje vol verse vis verzameld. Wij genoten van het koele water en probeerden te vechten tegen de stroom, maar vooruitzwemmen zat er niet echt in. Blijven trappelen dan maar.





 



 













De waterval was iets moeilijker te bereiken. Met een regenbui neerpletsend op onze hoofden gleden en sleerden we richting een volgend natuurfenomeen. En we kunnen zeggen: het was het wankelen waard. Met voldane blikken konden we in de laadbak van de truck terugkijken op een beestig middagje natuur. 

 

 

Scandalous women talk, bananas and fresh fish


In Robert's house it's never quiet. His Costa Rican family, workmen and other relatives with all kind of nationalities run in and out of his house every day - which doesn't really have a front door anyway. After almost ten days of walking around with our host, our integration process is on the run. It's a pleasure to cook together with his daughter in law Nena and her friend Anna-Lucia and to hear these scandalous women talk - our Spanish vocabulary is improving.

The banana recipes here are endless and we love it. From cooked green bananas to plantains. From fried banana chips to banana smoothies. You really can do anything with it. One of our favorites is the patajone. You fry slices of plantain in oil, flatten them with a glass and fry them another time- same technique as we use to make our delicious Belgian fries, and just as greasy too. We also made honey out of the cashew apple and tapa dulce - a typical fresh lump of sugar made out of sugar cane which is said to be healtier than our raffinate version.


If we go shopping in the centre of Rio Claro, we look like Robert's personal bodyguards. We enjoy walking around in the local fruit shop and supermarket. But we can’t ignore the overload of plastic bags. When Tine insisted today to take the pineapple with her without a bag, they all looked a bit confused. On the other side of the road we see the attendance of American giants ensure cutthroat competition. At this moment the charming shopkeepers stubbornly maintain, but for how long? And will this foreign – mostly American – invasion be finite?  

On Sunday afternoon Robert could enjoy the silence, while we had an afternoon of entertainment and fun. Here you don’t have to drive far to find you own private nature swimming pool, fishpond and waterfall. Everything in one local mountain river. We all jumped into the back of the car and off we went. After a stop in the soda (=local food shop) to buy some nutrients, we arrived close to the cableway. We already heard a lot about it, so it was inevitable worth trying, unless you prefer the ‘wet feet tactique’. Pulled by our own muscle power – ok, the boys did that part of the job – we reached the other side with bone-dry feet.

After a couple of grass, rock and water tracks, we arrived at their little paradise. Anna-Lucia immediately brought out her own fabricated fish line and only seconds later she hooked her first fish! A lucky shot, or has she done this more often? At the end of the afternoon she collected a bag full of fresh fish. We enjoyed the cold water and tried to fight against the stream, but swimming forward wasn’t a big success. Keep on trampling.

The waterfall was more difficult to reach. With a rain shower falling on our heads, we slid and glided in the direction of the next natural phenomena. And we can admit: it was worth it to falter a little bit. With satisfied glances we could look back to a beastly afternoon of nature.  

 







 

maandag 25 februari 2013

A fruitful photo report

Omdat we hier de laatste week een vruchtenvol bestaan geleid hebben, waarbij we het een na het ander weetje tegenkwamen over de tropische fauna en flora, hebben we speciaal voor jullie een klein fotoverslagje gemaakt.

Because we have led a fruitful existence this week, in which we've learned a lot about the tropical fauna and flora, we made you a little photo report.

 Shampoo ginger




Deze bloem - die ons pad al vaker kruiste hier aan de rijke kust - werd in lang vervlogen tijden als shampoo gebruikt. Het welriekende waterachtige sap wordt normaal uit de rode variant van de plant geperst, maar omdat we in de eindeloze tuin niet meteen het juiste exemplaar tegenkwamen, hebben we een lichtroze bloem gebruikt om Eveliens afgebleekte manen - zonder productje, meneer de bio-kapper - een wasbeurt te geven. En het effect mocht er wezen. Hoera aan de natuurlijk shampoos.

This flower - which has crossed our pad several times before, here on the rich coast - was used in bygone times as shampoo. They normaly squeeze the redolent watery juce out of the red variant of the plant but because we didn't find the reddish one in the endless garden of Robert, we used a light pink one to wash Eveliens bleached - without product, mister bio hairdresser- manes. And the result was good. Hurray for natural shampoos.

 Channel no. 5

 


Wegens het nakende pensioen van Brad Pitt, Nicole Kidman en andere knapperds uit de filmwereld, besloot Tine te solliciteren als nieuwe uithangbord voor Channel no. 5 - je moet toch met iets je centjes verdienen als ecotripper.  De Ilan Ilan van de Perfume Tree is het geheim van dit bekende geurtje en toegegeven, je neus kan er niet genoeg van krijgen. En we hoeven geen centjes op de toonbank te leggen om zo lekker te ruiken, gewoon een ochtendwandeling maken en proberen herinneren waar die boom juist stond - daar zit het probleem een beetje. 

Because of the imminent pension of Brad Pitt, Nicole Kidman and other handsome people of the movie scene, Tine decided to apply as the new face of Channel no. 5 - as ecotripper, you do have to earn your money with something. The Ilan Ilan of de Perfume Tree is the secret of this well known fragrant and we have to admit, our noses can't get enough of it. And the good thing is we don't have to pay money to smell that good, we just have to take a morning walk and try to remember where the tree was exactly - although that may be a little bit of a problem sometimes.

Sensitive plant or 'touch-me-not'

 


Een plant met de naam 'touch-me-not' nodigt ons uiteraard uit om het toch een keertje te proberen - durvers als we zijn. Bij de aanraking van onze vingers lijkt het blaadje verlegen terug in zijn schelp te kruipen. Als je er thee van maakt, blijkt het een ideaal kalmeermiddel om hyperactieve kinderen een momentje van rust te geven. Hier leggen ze het onder de kussens van baby's zodat ze beter kunnen slapen.

A plant with the name 'touch-me-not' obviously invites us to try it anyway - you know us daredevils. By the touch of our fingers the leave seems as if it crawls shyly back into its shell. When you make tea out of it, it seems to be an ideal tranquilizer to give hyperactiv children a moment of piece. Here they also put it under the pillows of their babies to make them sleep better.
 

  The banana family



 

Wie denkt dat bananen enkel van die zoete, gele, kromme dingen zijn die naar de zon toegroeien, heeft het mis. Er zijn maar liefst meer dan 4000 verschillende soorten. Onze gastheer heeft ze niet allemaal in zijn 'tuin' staan maar hij leerde ons toch al de rode banaan kennen. Door Tine geproefd en goedgekeurd. Zelfs Evelien die geen bananenfan is, leerde hier in Costa Rica al genieten van deze energieke vrucht.

Who thinks bananas are only those sweet, yellow, curved things that grow towards the sun, is wrong. There are as many as 4000 different kinds. Our host doesn't have them all in his 'garden' but he did make us familiar with the red banana. Tasted and aproved by Tine. Even Evelien, who isn't what they call a fan of bananas, learned to enjoy this energetic fruit.

Granadilla/Passion fruit



Granadilla is het Spaanse woordje voor passievrucht. Er bestaan verschillende soorten vruchten maar wij testten deze op de foto en het moet gezegd, de zaadjes en het sappige zoetzure vruchtvlees mogen onze tongen nog wel eens strelen.

Granadilla is the Spanish word for passion fruit. There are many different kinds of this fruit but we tested the one in the picture above and we have to say, the seeds and the juicy sweet and sour fruitflesh is allowed to caress our tongues some other time again.


Lemon Drop Mangosteen



Er hangt misschien niet zoveel vruchtvlees aan dit gele fruitje, maar de smaak mocht er zeker wezen. De Lemon Drop Mangosteen wordt vooral gebruikt om jam en sapjes van te maken. Een andere variant van de mangosteen staat ook in Roberts tuin, maar is niet rijp op dit moment. Deze soort blijkt bijzonder geschikt te zijn om te gebruiken bij de bestrijding van kanker. 

There's not that much fruit pulp on this little yellow fruit, but the flavour is nice. The Lemon Drop Mangosteen is mostly used to make jam and juce out of it. Robert also has another variant of the mangosteen in his garden which seems to be very healthy, but it doesn't flower untill June - too bad for us.

 Water apple



De waterappel of rozenappel heeft een pit in het midden en kon ons niet echt bekoren. Er zit weinig smaak aan maar de mensen schijnen hem vooral te eten voor het vocht dat erin zit - en je vochtgehalte op peil houden, is één van de belangrijkste bezigheden hier in dit oververhitte tropische landschap.

The water apple our rose apple has a  pit in the middle and couldn't really win our hearts. It has very little taste but the people apparently eat it mostly because of the fluid that it contains - and keeping up your moisture content is one of the important things you have to do here in this overheated tropical landscape.

 Velvet apple



Een 'plompe' vrucht, zoveel is duidelijk - aan Tines uitdrukking te zien dan toch. Deze appel is afkomstig van een giga-boom en telkens als we een knal horen en wij als het ware de boom inspringen, blijkt het zo een velvet appel te zijn die neersmakt op Roberts afdak. Een doordringende eiige geur komt uit de vrucht gewaaid, het appelvlees blijkt echter ideaal te zijn voor een zomerse cocktail. 

A clumpsy fruit, so much is clear - if you look at the  expression of Tine. This apple comes from a giant tree and always when we hear a bang and we almost jump in that high tree, it seems to be a velvet apple that falls on Roberts shelter. The fruit produces a penetrating egg smell, but it appears to be ideal for a summer cocktail. 

Rollinia






Lekkere vrucht ons geschonken door een Duitser met een projectje hier iets verderop. Ze gaan niet lang mee dus moesten we de ietswat aan de slijmerige binnenkant de dag zelf nog uitlepelen met een vork. Het vruchtvlees was verrassend lekker.

Delicious fruit, donated to us by a German with a little project here a little further in the street. They don't last long so we had to eat the somewhat slimy fruitflesh the day itself. It was surprisingly good.

 

Cashew nut

 


Onze teergeliefde vriend, de cashewnoot. Als je ziet wat een werkje het is om een cashewnoot zoals wij ze kennen te produceren - een bundel met nootjes verpakt in plastic zakjes komende uit een ver tropisch land - dan begin je te begrijpen waarom het zoveel centjes kost. Als je ze ziet hangen in de boom zou je nooit raden dat dit een goddelijk nootje is. Er blijkt een appel aan vast te hangen. De cashew appel is een bom aan vitamine C, zelfs de sinaasappel kan er niet aan tippen. Om het nootje eetbaar te maken moet het eerst van de pel ontdaan worden en dan geroosterd. Opgelet: de schil rond de noot is giftig. Steek ze niet zomaar in je mond en hang niet over het kookvuur wanneer ze geroosterd worden. Een gewaarschuwd ecotripper is er twee waard ...

Our beloved friend, the cashew nut. If you see how much effort it takes to produce a nut as we know it - nuts wrapped in a plastic bag, coming from a far, tropical country - then it becomes clear why it costs so much money. If you see them hanging in a tree, you would never guess that it is a divine nut. The nut is attached to an apple. The cashew apple is a bomb of vitamins C, even the orange can't compete with it. To make the nut edible, you first have to peel it and then roast it. Attention: the skin around the nut is toxic. Don't eat it just like that and don't hang over the fire while the nuts are being roasted. A forewarned ecotripper is forearmed ...

African palm oil




Robert haalt zijn inkomsten - net zoals zovelen hier - uit de verkoop van palmolie, exportproduct nummer één van de regio. Uit de witte harde binnenkant van de vrucht wordt olie geperst waarmee ze cosmetica maken. De buitenkant wordt verwerkt tot palmolie om mee te koken. Een vruchtbare vrucht dus.

Robert gets his income - like so many others here -  from the sale of palm oil, export product number one of this region. Out of the white hard inside of the fruit they squeeze the oil to use in cosmetics. The outside is used to make palm oil to cook with. It is as we call it a fruitful fruit.

woensdag 20 februari 2013

Een bussende rit en de snuit van een boa: we zijn in Paradise Tropical Garden


Rio Claro is het stadje waar we dit keer onze trekrugzakken neergeplant hebben. Na een dagje ‘bussen’, waarbij we zowat de helft van Costa Rica zagen voorbij flitsen, kwam Robert Beatham ons tegemoet aan de bushalte – nadat we menig taxichauffeur teleurstelden met het feit dat onze lift reeds geregeld was.  De busrit werd meerdere malen opgevrolijkt door venters die het voertuig opveerden om bananenchips en mangoreepjes te verkopen en door kleurrijke wegrestaurants waar we af en toe onze benen strekten.

De Pacifische kustlijn liet een diepe indruk op ons achter. Alsof de uitgestrekte oceaan ons wilde omarmen en uitnodigde voor een duikje. Hopelijk kunnen we daar volgende week een beetje 'dieper' op ingaan. Ook het Corcovado Nationale Park toonde de natuurlijke machtigheid - een Costa Ricaan die we hier ondertussen bij toeval al twee keer tegen het lijf liepen, vertelde ons dat het ongeveer vier procent van de bioversiteit van de wereld omvat. Na de busrit stonden onze mondjes alleszins nog wagewijd open van al die groene pracht en praal. 


Nu staan we dus met beide voetjes op het domein met de voor zichzelf sprekende naam Paradise Tropical Garden. De kwikke Amerikaanse zeventiger, onze host, pikte ons op in het niet-toeristische Rio Claro om ons met pak en zak naar zijn verborgen tuin te voeren. Een ‘tuin’ is echter een zware understatement. Na verschillende rondleidingen en de nodige deskundige uitleg zitten we allebei nog steeds met de handen in het haar: de overvloed aan plant – en bloemnieuwigheden doet onze hersenpan tilt slaan. Hoe gaan we daar nu ooit helemaal wijs uit worden – ondertussen zijn we echter al tot het besef gekomen: je hoeft niet altijd wijs te zijn om er het beste voor jezelf eruit te halen.


 
Robert verkoopt de vruchten van de palmbomen waaruit palmolie geperst wordt. Deze tropische hoogvliegers strekken zich voor ons uit alsof ze met hun bladeren de wolken willen vastgrijpen. Hun schaduwen laten molenwieken verrijzen op het gras.  Reuzen van het oerwoud, zo zou je ze ook kunnen noemen. Daartussen en overal in het rond bloeien en groeien honderden tropische planten. Met onze neuzen naar de grond gericht zoeken we de naamkaartjes van het nieuwe plantenrijk dat zich onder, boven  en rond ons uitstrekt. 



Na de ‘koelte’ van Orosi zorgt de vochtige hitte ervoor dat ons lichaam alweer een gewenningsperiode nodig heeft. Iets in onze achterhoofden zegt ons ook dat het er hier misschien nog iets wilder aan toe zal gaan – zou het de boa zijn die tijdens onze eerste ochtendwandeling haar of zijn snuit even uit het gras stak? Brr. En ook onze smaakpapillen zijn weer van de partij. De tropische tuin biedt ons enkele ongekende vruchten waar wij dagelijks onze tong aan mogen vuilmaken. 
 

Binnenkort op onze blog, nu al een voorsmaakje:
Vanwaar komen die cashewnoten toch die wij zomaar in onze mond steken, waarom ruikt Channel Numero 5 zo lekker, is shampoo ginger echt om je haar mee te wassen en wat als we nog een boa tegenkomen? Bij ons krijgt u waar voor uw volgzaamheid.


A 'bussy' ride and the muzzle of a boa: we are in Paradise Tropical Garden

Rio Claro is the small city where we dropped our backpacks this time. After a day of 'bus whacking', where we crossed almost the half of Costa Rica, Robert Beatham came to get us at the bus stop - after we had to turn down several taxidrivers because we already had a ride. The bus ride was cosy: occasionally people jumped on the bus to sell some banana chips or pieces of mango and the colourful roadside restaurants were ideal to stretch our limbs.

The Pacific coastline was impressive. The extensive ocean tried to embrace us and invited us for a dive. Hopefully next week we can give in to that temptation. The Corcovado National Park showed us the mighty nature - a Costa Rican guy who we already met two times by chance, told us that it comprises  four percent of the biodiversity in the world.


Now we are standing with our both feet on the area with the self-explanatory name: Paradise Tropical Garden. The brisk American in his seventies, our host, picked us up in the non touristy Rio Claro to take us with our baggage to his secret garden. 'Garden' is however a huge understatement. After different tours and explanations from a real expert, we are still in the dark: the overload of new plants and flowers mixes us up a little bit. How will we ever be able to understand it all.

 
Robert sells the fruits of de palm trees from which they squeeze the palm oil. Those tropical highflyers stretch out like they want to reach the clouds with all of their leaves. In other words the giants of the garden. Hundreds of tropical trees and plants flourish and grow everywhere. With our noses focused on the ground we search for every new plant on the plant kingdom that stretches out under, over and around us.

Following the 'coolness' of Orosi, the humid heat forces our bodies to settle down again. Our minds tell us that this place will be rougher than ever - was it the boa who showed us it's muzzle during our first morning walk? Brrr. And our taste buds are present again. The tropical garden gives us new unknown fruits every day that we can tickle our tongues with.

Later on on our blog:
Where do the cashewnuts come from that we just put in our mouths, why is Channel Numero 5 smelling so good, is shampoo ginger really to wash your hair with and will we meet another boa? Your docility will deliver you from all those questions.